مدرس دانشگاه: هر نوع جداسازی مدارس، مستلزم محرومیت است

یک مدرس دانشگاه گفت: اکنون جدیتی برای جلوگیری از جداسازی ها در مدارس وجود ندارد. روسای شورای آموزش و پرورش استان ها رغبتی برای این کار ندارند.
به گزارش مهر، علی اصغر جویباری در یک برنامه تلویزیونی با موضوع «چالش‌های تلفیق دانش‌آموزان با نیازهای ویژه» با بیان اینکه هر انسانی منحصر بفرد است، اظهار داشت: در دنیای امروز موضوع آموزش فراگیر مطرح است، در این طرح انحصارا کودکان تیزهوش و کودکان استثنایی مورد هدف نیستند بلکه بحث این است که معلم و مدرسه و نظام تعلیم و تربیت هر کودک را یک موجود انحصاری ببیند و معتقد باشد هر کودک در مسیر انحصاری خودش می‌تواند رشد کند.
این مدرس دانشگاه با بیان اینکه در این نگاه نباید افراد را جدای از همدیگر آموزش بدهیم، عنوان کرد: به هیچ دلیل نباید هیچ دانش آموزی را از دانش آموز دیگر جدا کنیم. مجاز نیستیم یک کودک را به دلیل هوش بالاتر، یا هوش پایین‌تر یا خوب نشنیدن و خوب ندیدن، یا یک کودک را به دلیل ثروت پدر و دیگری را به دلیل ایثارگر بودن پدر و دیگری را به دلیل اینکه والدینش ذی نفوذ اجتماعی هستند از همدیگر جدا کنیم و به مدارس خاص ببریم.
جویباری با تاکید بر اینکه در این نگاه قرار نیست کودکی را از حق همزیستی با کودک همسایه اش محروم و به مدرسه دورتری اعزام کنیم، گفت: هر نوع جداسازی مستلزم محرومیت است، این جداسازی می‌تواند برای مدارس تیزهوشان و یا مدارس غیردولتی باشد. این محرومیت هم برای کودکی است که نمی‌تواند با یک کودک تیزهوش دیگر ارتباط برقرار کند و هم برای کودک باهوشی است که از همزیستی و دوست شدن با همسال عادی خودش دور است. وی با تاکید بر اینکه این امر قطعا در نگرش های دو کودک تاثیر منفی در پی خواهد داشت، افزود: علاوه بر اینکه سازگاری این دو گروه را در زنگ تفریح به مخاطره خواهد انداخت و در آینده در عرصه اجتماع زمانی که بزرگسال شدند، زندگی اجتماعی این افراد را به مخاطره خواهد انداخت. این مدرس دانشگاه ادامه داد: زمانی که با توجه به هر تفاوتی افراد را از یکدیگر جدا می‌کنیم، غیر مستقیم این را به یک نسل طی ۱۲سال آموزش می‌دهیم که افرادی که به تو نزدیک تر هستند را تحمل کنید و غیر مستقیم قدرت تحمل انسان را در برابر تفاوت ها تغییر می‌دهیم و نگرش‌ها را تبعیض آلود می‌کنیم و مهارت ها را برای همبازی و هم گروه شدن کاهش می‌دهیم.
جویباری با طرح این سوال که زمانی که این مهارت‌ها و نگرش ها با فاصله ایجاد شود، چه واقعیتی رخ خواهد داد، گفت: در این حالت باید منتظر خشونت های اجتماعی و افزایش طلاق و… در جامعه باشیم.
وی درباره آسیب‌های جداسازی دانش آموزان گفت: آنچه در جامعه در میان والدین و مسئولان کشور دیده می‌شود این است که در فصل ثبت نام خانواده‌ها مشوش هستند و نمی دانند فرزندشان باید به کدام مدرسه برود که موفق شود. خانواده ها یا به دنبال آن هستند که فرزندشان به مدارس برتر تیزهوشان راه یابد یا به مدارس خاصی چون شاهد برود یا با ثروت و حتی استقراض فرزندشان را در مدرسه غیردولتی ثبت نام کنند.
این مدرس دانشگاه افزود: اتفاقی که می‌افتد بسیار خوفناک است و خانواده ها تمایل ندارند فرزندشان را در نزدیک ترین مدرسه دولتی نزدیک به محل سکونتشان ثبت‌نام کنند مگر آنها که از ثروت و نفوذ بی بهره اند و در آزمون ها موفق نمی شوند و ناامید می شوند. فضای روانی به وجود آمده است که می خواهند اثبات کنند فرزندشان تیزهوش است.
جویباری با بیان اینکه در کشورهای دیگر تیزهوشی را معلم و کارشناسان و روانشناسان تشخیص می دهند، اما در ایران جوی بوجود آمده که والدین می خواهند به زور اثبات کنند فرزندشان تیزهوش است، گفت: معتقدم در موج افزایش جمعیت دانش آموزی در کشور ما از سالهای ۶۵تا ۸۳یک خطایی رخ داده و برای آنکه همه را تحت پوشش قرار دهیم انواع مدارس را اعم از غیردولتی و شاهد ایجاد کردیم، در حالی که می شد طور دیگری هم عمل کرد.
این مدرس دانشگاه با بیان اینکه اکنون جدیت برای جلوگیری از این جداسازی ها وجود ندارد، گفت: تا زمانی که فرزندان مقامات در این مدارس درس می خوانند رغبتی برای اینکار وجود ندارد و حالا که آموزش و پرورش می خواهد مدارس نمونه و سمپاد را تعطیل کند همین‌ها از مخالفان اند زیرا کیفیت برتر آموزش فرزند خودشان آسیب می بیند.


منبع: روزنامه اطلاعات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *